Mówiąc o pajęczynie, mamy zwykle na myśli spiralne pajęczyny krzyżaków. Nie jest to jednak jedyny rodzaj pajęczych pułapek. Niektóre pająki tkają "płachty" z mnóstwa cieniutkich nitek rozpiętych na rusztowaniu z grubszych, mocnych nici. Pająk zaczaja się na brzegu pajęczyny (a niekiedy pod nią) i rzuca się na zaplątaną ofiarę. Inne stosują jeszcze dziwniejsze pułapki. Pająki z rodziny lejkowcowatych tkają nieregularne pajęczyny zwężające się na jednym końcu i sięgające zwykle pod kamień lub do innej kryjówki, gdzie pająk oczekuje na sygnalizujące zdobycz drgania nici. Gry-ziele budują pajęczynowy tunel prowadzący aż do podziemnej norki, a następnie troskliwie go maskują. Jeśli jakiś owad wyląduje na ukrytym tunelu, pająk przegryza nici i wciąga ofiarę do środka. Wyssane resztki zdobyczy są wyrzucane na zewnątrz, a dziura w pajęczynie naprawiana. Ludzie chwytają zwierzęta na lasso, natomiast niektóre pająki używają do tego celu nici z kleistą substancją na końcu. Jeśli ciekawski owad podleci bliżej, by obejrzeć dyndającą przynętę, pająk wprawia nić w ruch wirowy i ofiara zostaje skutecznie omotana.